bugün senin doğduğun şehirde gezdim.girdiğim her sokakta acaba burdan sen de yürüdün mü diye merak ettim orası sana aitmiş gibi geldi hep bir yerden çıkıp duyguş burdayım diyiceksin sandım öyküm.bi ara dolaşırken telefonum çaldı annen di arayan anlaştık yanlarına gittim.en çokta sizin dükkanın oralara gelince heyecanlandım biliyor musun ..beni nasıl güzel nasıl olduğum gibi anlatmışsan daha sokağın başındayken annen beni tanıdı el salladı bende tanıdım ama senin annen ancak öyle bir kadın olablirdi .içeri girdim en çokta babanı merak ediyordum arka tarafta bişeyler yapıyordu geldi yanımıza onda seni gördüm kısık kısık gözleriyle güldü bana senin gözlerindi onlar.o an seni çok özlediğimi fark ettim .baban birden iç çekti kızımı özledim dedi aynı düşünce vardı o an aklımda bende özlemiştim.gerçekten de anlattığn kadar samimi ve içtenlerdi hiç öküzlük yapmadım bu sefer rahttım.a bu arada kedini bile gördüm o da benm gibi dombalak.damarlarıma işlemiş gibisin hep herşeyde sen aklımdasın.ben küçükken abim harçlıklarıyla okulda aldığı çikolatasının yarısını bana getirirdi boğazından geçmezdi.hayla durum böyle şimdide ben sana böyleyim ...gerçekten kardeş gibi görebilmek için birini illa kan bağı olması gerekmez ki....sen bnm cnm kardeşimsin bazen ufak bazen abla ama tüm içtenliğimle tüm samimiyetimle seni çok seviyrm .