hüzünle başlar benim her gecem.gündüzlerimin mafolmuşlukları geceme yansır hüzünle.zaman ilerler gitgide zifiri karanlık alır yerini gündüzlerimin ve akreple yelkovanın her adımında kendimi bir adım daha yakın hissederim dolması olanaksız olan gözlere.nedenini bilmediğim bişey bu durum belki yalnızlık belki güvensizlik belki çaresizlik belki belki belki... sanırım belkilerimden birini seçip çözüm bulma zamanı geldi artık.