''bağlarımız koptu seninle.'' bu cümleyi kurunca doldu gözlerin,akıtırken gözyaşalrını bakamadım bile sana ;sanki her damlanı yüreğime batırıyorsun daha çok acıtsın diye çekip bıçağı bir daha saplıyorsun sanki.evet ,senin de dediğin gibi değiştim ben anne çünkü geliştim ben .aynı pencereden bakmıyoruz ki biz artık sokaklara.çıkart artık şu at gözlüklerini ,genişlet .baktığınla gördüğün bir olabilsin bazende.bazende benim açımdan bak olaylara.yüreğimde sürekli yanan koru  görebilsen keşke annem,belki o zaman iletişim kurmamız kolaylaşırdı annem.