Artık karanlıkta uyuyabiliyorum, ışıkları kapatıyorum senin anlıyacağın , öyle yorganı falan da çekmiyorum üstüme kalkan niyetine. Yani demem o ki artık korkmuyorum . Alışıyor insan herşeye sanırım. Ah insan değilmiyiz işte çarçabucak benimsiyoruz olanları. Nasıl mı yaptım , günlerdir sadece bir mumun ışığıda aydınlanmaya çalışıyorum. Bilirsin ya salondan hep sesler gelir en çok da o seslerden korkardım. Onlara da alıştım . Dedim ya alışıyor insan. Bana da sadece alışmak kalıyor zaten.