.......kapıyı çarparak çıktı..kız olduğu yerde birkaç saniye kalakaldı,yere çöktü ,gözlerinden kristal parçası gibi dökülüyordu yaşlar.saatlerce öylece oturdu ve sessizce ağladı.içinden çığlıklar atıyor,bağırıyor, haykırıyordu sanki sessizliğindeki gürültü ürkütücüydü.düşünüyordu,çaresizliği korkutucuydu o anda.elleriyle yaşlarını sildi, burnunu çekti.kararlı gözüküyordu ,aklında birşeyler vardı,çok belliydi.
 kağıt ve kalem aldı birşeyler yazdı ince elyazısıyla.emin adımlarla yatak odasına gitti.üşüyen vücudunu ölümün soğukluğuyla ısıttı.
....
....
günler sonra  geri döndü kumral adam, eve girdiğinde masanın üstündeki kağıdı gördü ve okudu
   ''senin gidişin değildi beni ürküten soğukta üşümek,yatakta yalnız uyumaktı '' yazmıştı kız.
elinde ki kağıtla yatak ordasına girdi kumral adam ve usulca kadınının yanına uzandı.