parmağımın uçunda adımlarla yürüyordum.sessizce süzülebilmek için karanlık odanın içinden.gıcırdıyordu eskimiş kırık tahtalar.toz bulutu vardı sanki odanın içinde ,öksürmeye başladım.sonra elimle ağzımı kapattım.sessizlik uyanıcak karanlığın içine geri çekicek diye beni.korktum panikle koşmaya başladım,yere düştüm,canım acıyordu,kalkmaya çalışırken bir ışık belirdi arkamdan.canımın acısını unutmuştum bir an kafamı çevirip baktım.bana gülümsüyordu kısık gözleriyle.elini uzattı ,başta tedirgindim tutmaya o eli.sonra hadi dedim güven o'na tut o eli .tuttum.hala sımsıkı avuçlarında ellerim,ışıldayan kısık gözleriyle bana gülümsüyor.korkuyorum birgün iyileşip bu halüsinasyondan kurtulmaktan.bir anda yok olmasından korkuyorum.