gözlerimi kapatıp hayallerimin büyüsüne kaptırıyorum kendimi.tüm kurallar bana ait,ben yazıyorum sahnelerimi sonra beğenmiyor değiştiriyorum.başka bir güvercin uçuruyorum özgürlüğümün yoluna .tüm ruhumla hissediyorum gözyüzünde ki gökkuşağını.içinden bir renk seçiyorum bu benim diyorum.sonra burnuma toprağın kokusu geliyor.biliyorum yağmurdan sonra çıkar gökkuşağı,gözlerimi daha fazla ,sımsıkı kapatıyorum rengim daha da belirginleşiyor,koku daha da keskinleşiyor.tam orda biryerlerde uçurduğum güvercinimi görüyorum,peşinden gidiyorum.sonra bir densiz çıkıyor gözlerimi aniden açmak zorunda kalıyorum.benim olan renk,burnumun ucundaki toprak kokusu,güvercinimyok olur ,sahne bitiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder